Hoop om te delen!

Arno’s werk: versterken wat er al is

Ik zit in een klein, rommelig kamertje. Naast mij zitten Prakash, Himal en Subedi. Prakash heeft bijna geen tanden meer. Subedi is de magerste van de drie. Alle drie zijn ze HIV-besmet. Maar alle drie hebben ze een lach op hun gezicht.

Acht jaar geleden waren ze paria’s, uitgesloten. De lokale gemeenschap was bang voor ze, ze konden niet werken, en hun families zetten hen het huis uit, uit angst voor besmetting. “Ik kon mijn kinderen niet meer zien.” Nu, acht jaar later, zitten ze hier naast mij. Door het werk van mijn collega’s Balkumari, Maiti en Durga zijn ze weer welkom in het dorp en in hun familie. Worden ze weer geaccepteerd en geliefd, en hebben ze weer werk, een inkomen, en waardigheid. En hoop voor de toekomst.

Samen met 140 collega’s zoals Balkumari en Durga werk ik bij ‘United Mission to Nepal’ (UMN). De meeste collega’s zijn Nepalees. Zij doen het werk in de dorpen, vaak op afgelegen plekken. Verbetering van onderwijs, hygiëne, medische zorg. Werken aan rechtvaardigheid voor groepen die traditioneel worden buitengesloten en achtergesteld. Zoals mensen met HIV of een handicap, dalits (‘onaanraakbaren’), vrouwen en kinderen. Het inspireren van kerken hoe ze hun omgeving kunnen dienen.

Iedereen die werkt heeft ‘gereedschap’ nodig. Kennis, vaardigheden, ondersteuning, een goede houding. Dat is mijn rol: zorgen dat onze organisatie, teams en medewerkers voldoende training en ondersteuning hebben om een duurzaam verschil te maken in de levens van de allerarmsten in Nepal. Om Gods liefde te laten zien, en hen hoop en toekomst te geven.

Omdat het vrijwel onmogelijk is om in Nepal iemand te vinden voor mijn rol, heeft UMN gevraagd om hulp van buitenaf. Zo mag ik 140 collega’s ondersteunen in hun levensveranderende werk voor hun eigen landgenoten. Want dat kunnen zij veel beter dan een buitenstaander als ik.

Ina: Hoop na uitzichtloosheid

Ina’s primaire rol is de zorg voor ons gezin, maar ze is ook als vrijwilliger part time betrokken bij een project voor kwetsbare vrouwen en meisjes.

In het ‘safe house’ waar ze werkt wonen Nepalese meisjes van 9 (!) tot 18 jaar oud. Ze hebben alemaal een achtergrond van verwaarlozing, meestal vanaf jongs af aan, en vrijwel allemaal komen ze uit de gedwongen prostitutie. Levensverhalen waar alle hoop uit verdwenen lijkt.

De meesten zijn gered uit bordelen in India, waar ze heen verkocht en gesmokkeld waren en als seksslaaf werkten onder onmenselijke omstandigheden. Redding is dan stap 1, maar verwerking van trauma’s en terugkeer in de samenleving is een heel ander verhaal. Zeker als je nog nooit voor waardevol bent aangezien, en nooit een ‘normaal’ leven hebt kunnen leiden. De meeste meisjes kunnen niet terug naar hun dorp of familie, ook vanwege schaamte.

In dit ‘safe house’ krijgen deze meisjes een veilige plek, en worden ze behandeld met liefde en waardigheid. Ze krijgen onderwijs en leren ‘life skills’, zoals persoonlijke financiën en hygiëne, maar ook over grenzen en omgaan met mannen. Door er te zijn voor deze meisjes en vrouwen hoopt Ina hen weer Hoop en Toekomst te geven. Ook hebben veel meisjes psychische aandoeningen, waarover in Nepal heel weinig bekend is. Ina helpt de collega’s met haar kennis en ervaring om dit beter te begrijpen en hier beter mee om te gaan.

Wie en wat is UMN?

‘United Mission to Nepal’ is een Nepalese christelijke organisatie die al meer dan 60 jaar werkt voor en met de allerarmsten in Nepal, ongeacht hun achtergrond.

“Ongeacht”… Dat is revolutionair in een samenleving die gebouwd is op verschillen.

UMN streeft naar vrede en gerechtigheid voor iedereen, en hun werk richt zich op de wortels van armoede. Om hiermee de reddende liefde van Jezus Christus voor alle mensen te laten zien in woord en daad. En dat in een land en cultuur dat een oorsprong heeft van verschillen vanwege klasse, groep, geslacht en afkomst.

UMN ziet armoede als web van verschillende oorzaken: economisch, politiek, sociaal, geestelijk, materieel. UMN’s projecten zijn dan ook op al deze gebieden gericht, met als ideaal de ‘fullness of life’ (‘het volle leven’) waar Jezus over sprak. Voor mensen die zelf eigenaar zijn van oplossingen, niet afhankelijk van geld of mensen van buiten.

UMN werkt zoveel mogelijk met Nepalese werkers, met lokale partnerorganisaties, en waar mogelijk samen met lokale overheden en kerken. Voor ondersteunende kennis en kunde die niet in Nepal beschikbaar is zoekt UMN buitenlandse vrijwilligers, zoals Arno en Ina. Op dit moment heeft UMN ruim 160 Nepalese en zo’n 15 niet-Nepalese medewerkers.

En wat doen we als gezin?

Als gezin zijn we samen ons plekje aan het vinden in de Nepalese samenleving. We wonen in Lalitpur (Patan), een deel van de hoofdstad Kathmandu. We proberen in ons dagelijks leven en werk relaties op te bouwen waarin de liefde van Jezus zichtbaar is. Omdat we zelf weten dat we dat zo nodig hebben. En geloven dat mensen dan echt tot hun doel komen, en duurzaam perspectief krijgen!

Wij geloven dat het evangelie ons aanspoort om verandering te brengen, goed nieuws te zijn.

Wij werken voor een lokale organisatie en werken met lokale christenen en niet-christenen. Een belangrijke basis voor duurzame verandering.