29 apr
  • By arnoenina

29 apr: Groots

Wauw. Iets anders kan ik er niet van maken.

Vandaag kwam ik (Arno) terug van een trekking in de Himalaya’s. Met een groepje van 7 van UMN en een paar familieleden hebben we de afgelopen 2 weken de ‘three passes’ trek gelopen, één van de wandelingen in het Everest-gebied. Fantastisch en loodzwaar!

Wachten

De trek begon trouwens met vertraging. Vanwege werkzaamheden op Kathmandu Airport waren alle ‘kleine’ vluchten verplaatst naar Manthali in het district Ramechhap, 4-5 uur rijden vanaf Kathmandu. Dus in plaats van 30 minuten vliegen vanaf Kathmandu naar startpunt Lukla, was het eerst een hete bus in.

Het verongelukte vliegtuigje en helicopter.

Aangekomen in Manthali was het dorp bij het vliegveldje overvol. De vorige ochtend was er op Lukla een (op de piloot na) leeg vliegtuigje verongelukt. De piloot had bij de start om onbekende reden opzij gestuurd en was in een geparkeerde helicopter beland. Dat betekende geen vluchten vandaag. Maar Manthali is niet berekend op zoveel gasten, dus onze gids moest zoeken naar een plekje om te verblijven. Uiteindelijk overnachtten we bij mensen thuis.

Ook het weer is een factor, met teveel bewolking wordt er niet gevlogen. Maar na een saaie hete dag wachten stegen we een dag later dan toch op voor de 15 minuutjes omhoog naar Lukla op bijna 3000 meter. Lukla ligt tegen een bergwand geplakt, best spannend!

Lukla Airport. De korte start-en landingsbaan loopt steil naar beneden!

Omhoog

De dagen daarna was het langzaam omhoog lopen. Niet te snel, om hoogteziekte te voorkomen. Onderweg massa’s medewandelaars op weg naar Everest Base Camp op dezelfde route. Sommigen met professionele uitrusting, waarschijnlijk op weg naar nog hoger.

En veel karavanen yaks en ezels, beladen met rijst, gasflessen, aardappelen, uien, kippen, bierflessen. En lopende winkels van handelaars die met soms wel 80 kilo(!) omhoog klommen. Elke kilo is geld… Menselijk?

De gasleiding…
…en de lopende winkel

In een week klommen we naar bijna 4800 meter. Zo vreemd: dan ben je bijna zo hoog als het hoogste punt van Europa, maar loop je in een dal en kijk je op tegen de reuzen om je heen. Majestueus!

Hoogte

De hoogte hakte er trouwens goed in. Het gebrek aan zuurstof wordt steeds duidelijker. Een sprintje trekken? Grapje. Na vijf stappen ben je buiten adem en sta je gebukt te hijgen! Het eten werd eentoniger: geen groente en fruit meer, maar aardappels, rijst en linzen. En duur, aangezien alles door dragers en yaks naar boven moet worden gesjouwd.

Water filteren
Kooktoestel op solar, uitgevonden door een collega

Als ‘low budget’ trekkers hadden we onze voorzorgen genomen: een waterfilter (een liter drinkwater kost anders omgerekend 3 euro), een zonnepaneel (iets opladen kost 5 euro), veel snacks en een eigen apotheek. Want ziek werden we allemaal. Eén van ons moest daardoor helaas weer terug naar beneden. Verder zorgt de hoogte ervoor dat je slechter slaapt, heftig droomt, en gek genoeg ook geen trek meer hebt, terwijl je enorm veel energie verbruikt. Blijven eten en drinken is het devies!

Toppers

De Nuptse Wall, met een bevroren waterval

Eenmaal een beetje gewend aan de hoogte hadden we vanwege de opgelopen vertraging vier dagen voor de drie passen en twee gletsjers. Dat was echt pittig! Maar ook overweldigend. Vroeg opstaan om met zonsopgang te starten met lopen. Fijn als je zo’n ochtendmens bent als ik ;-P

Maar de beloning was elke keer alles waard: geweldige uitzichten op Everest, Lhotse, Makalu… Zo dichtbij. En tegelijk zijn die toppen nog eens ruim 3000 meter verder omhoog. Ik besloot ter plekke dat dat niks voor mij is, dit was de limiet. Onze hoogste pas (Kongma La) was 5535… Maar elke keer was het helder, wat een zegen! Na de middag kwam de bewolking, maar dan waren wij alweer op weg naar beneden.

Everest links van het midden met Nuptse en Lhotse, en rechts daarvan Makalu in de achtergrond
Gokyo Lake bij ochtendgloren

 

Terug op aarde

Terug in Kathmandu was het alsof je in een andere wereld stapt. En na twee weken intensief met elkaar op weg splitsten we weer op richting UK, Nieuw Zeeland en onze huizen in Kathmandu. Maar wauw, wat is de schepping mooi, en de Schepper die dit allemaal bedacht heeft groot!

De Khumbu gletsjer, die je moet oversteken om bij Labuche te komen