25 dec
  • By arnoenina

25 dec 2018: Kerstdienst

Misschien heb je het al eerder gelezen: achter ons huis staat een kerk. Eigenlijk meer een schuur. Muren van klei, een golfplaten dak, goedkope vloerbedekking op de grond, en een klein podium aan de voorkant.

Om 10 uur lopen we ernaar toe: de normale tijd dat op zaterdag de dienst altijd begint. Maar niet op Kerstdag! Bij de voordeur zijn een heel aantal mensen, maar die zijn bezig met… groenten snijden. Wortels, bonen, grote radijzen. Voor het eten straks. Ah. We hoeven niet te helpen, maar over een half uurtje of zo begint de dienst waarschijnlijk wel.

We lopen weer terug naar huis. Da’s makkelijk, zo dichtbij. Rond half elf kijken we uit het raam, maar zien we vooral mensen met pannen sjouwen en water tappen uit een groot zwart vat. Om elf uur staan er wat mensen bij elkaar om de pannen heen die buiten staan te pruttelen. Om kwart over elf zien we meer mensen aankomen over het kleine paadje… tijd voor een nieuwe poging.

Zo dichtbij is het kerkje van ons huis!

Drukker

Nu is het inderdaad een stukje drukker, ook binnen. Schoenen uit bij de deur, en naar binnen, waar een stuk of 30 anderen al op de grond zitten: mannen links, vrouwen en kinderen rechts. Niet dat je ver van elkaar weg zit, want het gebouwtje is nog geen 8 meter breed. Het normaal kale interieur is nu uitbundig versierd. Het is echt feest!

Tegen half twaalf begint de dienst dan echt, terwijl er nog langzaam wat mensen binnenduppelen. Ook hier is het drukker met kerst dan anders: meestal zijn er rond de 30 mensen, nu misschien wel 60. Lekker knus! Ook veel mannen vandaag trouwens, gaaf. We zien bekende gezichten: veel mensen wonen in de tinnen hutjes die hier in de omgeving staan, en komen we regelmatig tegen op straat of in de lokale winkeltjes.

Muziek!

Eén van de dingen die gaaf is in dit kerkje is de muziek: er staan een paar behoorlijk goede muzikanten op het kleine podium, die op een mooie manier de aanbidding leiden. Ze beginnen op zaterdag soms al om 7 uur met repeteren… En er staat niet veel in het kleine kerkje, maar wel genoeg instrumenten en versterkers om de buurt te laten weten dat het Kerst is!

Het eerste uur is zingen, lekker veel zingen! Alles in het Nepalees, al zijn er een paar kerstliedjes die een bekende melodie hebben. De kunst is om te proberen het nummer dat wordt aangekondigd te verstaan (of vragen aan de buurman), op te zoeken in de liedbundel vordat het afgelopen is, en dan proberen mee te zingen. Wat echt niet lukt bij de snellere songs, de langzamere gaan beter.

Herhalen

De liedjes vertellen het kerstverhaal. Vaak met veel herhaling. Dat past goed: de meeste mensen (zeker de vrouwen) kunnen niet lezen, en spreken thuis bovendien vaak hun stamtaal, het Newari. En dat herhalen past ook heel goed bij ons met ons ‘basic Nepali’!

De tijd van gebed is enerverend. De voorganger begint, maar al snel valt iedereen in en bidt iedereen tegelijk. Sommigen bidden ingetogen, anderen luidruchtig, terwijl de band speelt.

Kerstman

Voor de overdenking is er een gastspreker. Die zegt dat hij ‘kort’ zal preken, maar dat is altijd lastig voor Nepalezen, en zeker voor iemand die er speciaal voor komt… Hij is een rondreizende predikant, en gebruikt veel voorbeelden uit het dagelijks leven, waar veel bezoekers zich mee kunnen identificeren.

Hij benadrukt ook dat de kerstman, kerstbomen en kadootjes allemaal niet in de Bijbel voorkomen. Voor sommige bezoekers waarschijnlijk echt een verrassing, zeker als je zelf niet kunt lezen. Voor Nepal is kerstfeest relatief nieuw, en het zijn ook hier vooral de advertenties die het commerciële kerstfeest laten zien. Dat de Bijbel het verhaal van Jezus als Redder voor de wereld vertelt zonder al die toeters en bellen is een duidelijk ander verhaal!

Nou ja, dat geldt ook voor de sneeuwpop op de muur: die is ook wel een beetje ‘off topic’ in een gebied waar het nooit sneeuwt…

On stage

Als de dienst voorbij is… is het nog niet voorbij. Nu is het tijd om je talenten te laten zien! De meisjes van het zondagsschooltje (“Sunday school”, ook op zaterdag…) laten een dans zien, en daarna volgen nog een heleboel optredens, waarbij er af en toe flink gedanst wordt. Kerst = feest!

Om twee uur is de samenkomst dan zo’n beetje ten einde. De mp3-speler is nog niet klaar, maar we verwachten gasten zometeen… “Blijven jullie niet eten?” Volgende keer zeker, maar dat we gasten krijgen is een goede reden om te gaan, die laat je niet wachten. En het was wel een lange zit, vooral voor Jaïr, Ezra en Imre die echt weinig van het Nepalees meekrijgen.

Een uurtje later zien we me onze gasten vanaf het balkon dat de ‘dal bhat’ bij de kerk klaar is en er van het kerstmaal genoten wordt op de kale akker naast de kerk. Er is nog een ander kerstkado vandaag: het uitzicht op de Himalaya’s is vandaag o-ver-wel-di-gend. Zo helder is het nog niet geweest sinds we hier wonen. Met Kerst vieren we dat God naar ons toekwam als een kleine baby. Maar zijn grootheid straalt ons tegemoet! We blijven buiten kletsen en kijken tot de kou ons naar binnen jaagt.