24 apr
  • By arnoenina

24 apr 2020: Een maand lockdown

We zijn vandaag een maand in lockdown. Voor veel mensen in Nepal betekent dat al een maand geen inkomen, school, nauwelijks medische zorg, terwijl veel Nepalezen die in het buitenland werken ook vastzitten in lockdowns. Maar hoe gaan het deze weken in ons gezin, en met ons werk?

De eerste week van de lockdown was natuurlijk wennen, net als overal voor iedereen. Wat kan wel, wat kan niet? Wanneer zijn er winkels open? Gaat school nu wel of niet door?

Examens

Ezra en Imre hadden al vervroegd vakantie gekregen. Jaïr moest nog even door: hij had ‘mock exams’, een soort proefexamens voor z’n Cambridge IGCSE.

Was het eerst het plan om dat nog wel op school te doen, dat moest veranderd naar online. En waren het eerst proefexamens, het werden nu opeens de echte. Tegenvaller, zeker voor Jaïr, die een paar weken flink ziek was geweest en had gerekend op nog een paar extra weken voorbereiden voor de examens in mei.

Maar hij heeft er hard aan gewerkt, en 30 maart was de laatste examendag. Klaar! Toen ook vakantie. En inmiddels heeft hij de voorlopige resultaten terug, en die waren best heel goed. Dat compenseert eerdere mindere resultaten van een aantal vakken. En ‘beloning’ na het harde werken. Lekker!

 

Lekker bakken

Drie weken vakantie thuis, oef! Gelukkig hebben we veel lego, kun je online gamen met vriendjes, doen we veel spelletjes zoals Rummikub, Mens-erger-je-niet en Escape Room.

En we bakken veel. Elke dag 2 broden (hier in het dorp is alleen witbrood verkrijgbaar in de winkeltjes), glutenvrij brood, cake, pannenkoeken, schuimkoekjes, uitgebreide omeletten.

Jaïr, Ezra en Imre koken af en toe, leuk! En dus ook heel veel afwassen…

We realiseren ons opnieuw hoeveel we hebben, en hoeveel we nog kunnen, ook al is het niet altijd makkelijk, met z’n vijven binnen blijven.

Naar buiten

Af en toe zijn we even buiten. We genieten van het balkon en onze planten. Het is zoveel stiller nu, en overal vogels. De eerste weken was het prachtig weer, genieten! Inmiddels onweert, regent en hagelt het heel veel, het lijkt wel alsof de moesson al is begonnen.

Soms gaan we naar beneden voor een boodschap, een potje badminton (als het niet te hard waait) of een kleine wandeling.

Buurtjes

En we maken veel praatjes met buren. Iedereen om ons heen is bezig met akkertjes en groententuintjes voorbereiden, ploegen, zaaien. En veel praatjes maken. Ook veel mannen zijn nu thuis, en helpen meer mee dan anders.

‘Social distancing’ (en masker op) doe je vooral als je naar de hoofdweg gaat, hier gaat het groepsgebeuren toch voor een groot deel door.

Buren bezig met de oogst van de laatste mosterd.

Afscheid

Ook zwaaiden we vanaf het dak naar een vliegtuig waarin vrienden vertrokken naar hun thuisland.

Een aantal mensen, waaronder een paar leraren van KISC (de school) vertrokken met de laatste evacuatievluchten naar hun thuisland. Zij waren al van plan om aan het eind van het schooljaar Nepal te verlaten, maar besloten nu vervroegd te gaan. En ook een dierbaar klasgenootje van Imre vertrok dus.

Kerk

Ook hier zijn alle kerkdiensten gestopt. Op zondagmiddag connecten we daarom vaak met de diensten van onze thuisgemeente Mozaiek0318. Mooi om zo verbonden te zijn! Ook sommige Nepalese kerken doen online diensten, maar dat is qua taal toch echt een paar stapjes te ver.

Ezra drumde al een paar keer mee met de muziek. Hebben we toch een klein beetje een ‘live’ dienst!

Werk

Arno is heel druk bij UMN. Bijna direct na terugkomst uit Berlijn werd duidelijk dat we bij UMN ons moesten gaan voorbereiden op het coronavirus, ook al was er nog weinig concreet. Dat betekende scenario’s bedenken en plannen maken voor ‘als’.

Onder andere voor iets dat voor Nepalezen onbekend is: thuiswerken. Wat als onze kantoren dicht moeten? Als we niet meer over straat kunnen? Als we niet meer samen kunnen komen met collega’s, groepen, gemeenschappen?

Met het ICT-team heeft Arno in recordtempo voorbereidingen getroffen. Hardware, ‘VPN’ om thuis in te kunnen loggen op het UMN-netwerk, voorzieningen voor online meetings, en informatie, instructies, richtlijnen, handleidingen, training. Waarmee de laatste ochtend voor de lockdown in ging de laatste collega’s laptops kregen om thuis mee te werken.

Een ander ding is dat het coronavirus enorme veranderingen met zich mee brengt voor ons werk als organisatie (daar hoop ik later wat meer over te delen.) En er een enorme hoeveelheid informatie loskomt over allerlei dingen die ons werk en onze projecten raken. Informatie die uit allerlei hoeken en gaten komt: de Nepalese overheid, organisaties zoals de VN, partnerorganisaties, hulporganisaties, onderzoeksbureaus…

Om dit te structureren is Arno ook bezig met het opzetten van een systeem op waarmee we deze informatie en documenten kunnen verzamelen en delen.

En dan was er ook nog een heleboel papierwerk als nasleep van Arno’s tijd met Bread for the World. En lag er nog allerlei ander werk te wachten na bijna 7 weken weg, en zijn waren in de eerste weken ook gewoon nog trainingen… Lekker bezig! Druk, maar ook dankbaar dat ik hierin kan bijdragen.