23 nov
  • By arnoenina

23 nov: Op non actief

We deelden pasgeleden weer over het geweldige werk dat de UMN collega’s in onze ziekenhuizen doen. Helemaal nu na maandenlange lockdown de wachtkamers weer vollopen. Maar per vandaag mag een deel van het personeel… niet meer werken.

Overeenkomsten

Het heeft allemaal te maken met papierwerk en vergunningen. Tot grote frustratie natuurlijk van de ziekenhuizen en collega’s daar, die een deel van de noodzakelijke zorg nu niet kunnen geven, terwijl er zoveel nood is, en weinig alternatieven in de afgelegen gebieden waar ze werken.

Sinds de oprichting van UMN en van de ziekenhuizen in de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw hebben we gewerkt op basis van overeenkomsten met de overheid. Daarin staat wat we wel en niet (mogen) doen. Hiermee houdt de Nepalese overheid controle over wat er gebeurt. Zeker in het geval van ziekenhuizen is daar wat voor te zeggen: het is goed als overheden waarborgen dat ziekenhuizen hun werk op een goede manier doen.

Verlopen en verlengen

Het UMN ziekenhuis in Tansen, in West-Nepal, waar een belangrijk deel van het medische team nu niet mag werken.

Deze overeenkomsten hebben normaalgesproken een looptijd van 5 jaar. Ze bestaan ruwweg uit een algemene overeenkomst, die op hoofdlijnen het bestaansrecht van UMN bekrachtigt, met daaronder projectovereenkomsten voor al ons projectwerk, en de overeenkomsten voor onze ziekenhuizen. Alle huidige overeenkomsten lopen dit jaar af, op verschillende data.

Onder deze overeenkomsten vallen dan weer visumposten: voor elk soort werk is afgesproken hoeveel en wat voor buitenlandse werkers in Nepal kunnen verblijven om het werk te ondersteunen.

Natuurlijk wordt zo vroeg mogelijk begonnen met gesprekken en aanvragen voor verlenging. Maar het is geen gewoonte in Nepal om daar heel lang van tevoren mee te beginnen. Vaak loopt zo’n aanvraag daarom uit en wordt eerst een tijdelijke verlenging afgesproken. COVID-19 heeft dit jaar extra roet in het eten gegooid. Veel ministeries zijn dicht of minimaal bezet, veel ambtenaren zijn afwezig, zeker in het huidige festivalseizoen. En natuurlijk heeft de overheid veel extra uitdagingen rond de pandemie.

Nieuwe eisen

Daarnaast heeft de overheid nieuwe eisen en voorwaarden ingesteld. Zo moeten ziekenhuizen voortaan bestuurd worden door een Nepalese ‘guthi’, een beheerorganisatie. Daar heeft UMN hard aan gewerkt, en een paar weken geleden was er een bescheiden (online) feestje: de guthi was geregistreerd!

Dat feestje werd echter enigszins gedempt toen bleek dat er additionele regelgeving kwam: de ‘guthi’ moet ook op provinciaal niveau worden geregistreerd. Een extra horde, plotseling.

Geen visa, geen werk

Deze week lopen de overeenkomsten voor onze ziekenhuizen en projecten af. En daarmee de geldigheid van de werkvisa.

Dat betekent onder andere dat de niet-Nepalese doktoren en ander medisch personeel vanaf vandaag niet meer mogen werken. Dat is inclusief één van de twee ziekenhuisdirecteuren, een chirurg, een hoofd van een laboratorium, een medisch coördinator, een senior hulpverlener op de kraamafdeling. En allemaal zijn ze volop betrokken bij training en opleiding van Nepalese artsen, laboratoriummedewerkers en verplegers.

Geen zorg, wel zorgen dus. Als je wilt, bid graag voor een spoedige oplossing, dat de zo nodige zorg juist voor de allerarmsten snel weer hervat mag worden. Maar ook voor geduld, en dat de gedwongen pauze voor de collega’s dan ook maar even een gelegenheid kan zijn om wat op adem te komen na de afgelopen hectische maanden.