08 apr
  • By arnoenina

08 apr: Lege ziekenhuizen

Horen we hoe in bijvoorbeeld Nederland de ziekenhuizen en vooral IC’s uitpuilen vanwege corona, in onze ziekenhuizen is het stil. Goed nieuws? Nou, eigenlijk niet.

Met de lockdown van kracht over heel Nepal blijven mensen thuis. Reizen is niet toegestaan, er is angst voor besmetting, en er is simpelweg geen vervoer. Alleen mensen met een speciale vergunning mogen de weg op.

Dat merken de ziekenhuizen ook. Er komen vrijwel geen patiënten meer. Niet met (mogelijk) corona (die zijn er nog niet veel in Nepal), maar ook niet met andere klachten.

Van vol…

Een volle wachtkamer op een gewone dag.

Normaalgesproken zitten de wachtkamers in onze ziekenhuizen in Okhaldhunga en Tansen vol. En komen er continu nieuwe volwassenen, kinderen en baby’s binnen op de eerste hulp.

Met botbreuken, brandwonden, hartproblemen, vergiftigingen, slachtoffers van verkeersongelukken, complicaties bij een bevalling. Soms na dagen lopen, met familieleden op een draagbaar van bamboe.

…Naar leeg

Nu is het stil.

Af en toe een urgent geval van iemand die vlakbij het ziekenhuis woont.

Je vraagt je af wat al die mensen nu doen. Nou ja, je wéét wat al die mensen nu doen. Afwachten. Proberen het zelf op te lossen. De lokale shamaan raadplegen, misschien kan die met een offer of ritueel iets doen. Of simpelweg laten gaan, overlijden. De paar mensen die nu op de eerste hulp komen hebben vaak al te lang gewacht met komen, met alle gevolgen van dien.

Ook ons speciale ‘moederhuis’ in Okhaldhunga is leeg en gesloten. In dit huis (op het ziekenhuisterrein) kunnen hoogzwangere vrouwen die vaak van ver komen hun bevalling afwachten, zodat ze bij complicaties zorg bij de hand hebben.

Geen inkomsten

Maar de lege wachtkamers hebben ook een ander gevolg. Er komt geen geld binnen. Want al die patiënten zorgen voor het grootste deel van het inkomen van onze ziekenhuizen. Voor wie niet kan betalen is de zorg gratis, maar veel mensen betalen bijvoorbeeld 500 roepies (€ 3,75) voor een consult.

Lege ziekenhuizen betekent op maandbasis $ 300.000 (!) minder inkomsten. Terwijl we onze 800 medewerkers wel een salaris moeten betalen, en vaste kosten doorlopen.

Dat is een risico. Want we hebben geen dikke spaarpot om dit op te vangen. Medewerkers ontslaan is niet wat we willen. Zeker niet met een mogelijke uitbraak voor de deur. En omdat de wachtkamers straks weer voller zullen zitten dan ooit.

Campagne

UMN is daarom een campagne gestart voor steun voor onze ziekenhuizen. Hieronder zie je een kort filmpje. We hopen hiermee het gat (gedeeltelijk) te vullen, En vragen om je gebed, ook voor de medewerkers die onder grote spanning staan.

Wel voorbereiding

Die medewerkers hebben intussen niet stilgezeten. Er is veel voorbereid. Verschillende scenario’s voor een uitbraak: waar brengen we (mogelijk) besmette patiënten onder, en waar de ‘reguliere’ zorg? In Nepal zorgt de familie gewoonlijk voor de patiënt in het ziekenhuis, bijvoorbeeld voor eten en drinken. Hoe gaan we dat nu doen?

Er zijn extra beschermingsmiddelen aangeschaft of besteld, en is voorlichting en training gegeven over extra hygiëne en bescherming, zowel van het personeel als de patiënten.

Zorg over zorg

Hadden we een paar maanden geleden nog zorgen of we nog wel open konden blijven omdat de benodigde vergunningen niet tijdig verlengd leken te worden, nu is er de financiële zorg of de ziekenhuizen open kunnen blijven.

Bid je mee dat onze ziekenhuizen in én na deze crisis zorg kunnen blijven geven aan zoveel van de allerarmsten in de omliggende regio’s? En voor de bevolking in die regio’s, waar een simpele diaree of blinde darm-ontsteking nu opeens weer levensbedreigend kan zijn?


Filmpje ‘Save our Hospitals’ van UMN
Filmpje van Arno’s bezoek aan Okhaldhunga in maart 2018.