01 dec
  • By arnoenina

01 dec: Kou en vuur

Al voordat we vertrokken vanuit Kathmandu vorige week werd het snel kouder: de winter komt eraan. De komende maanden is het gewoon koud!

In Nederland zitten we nu tijdelijk in een huis met – hier heel gewoon – centrale verwarming, heerlijk! Centrale verwarming is in Nepal onbekend. Maar ook daar hebben we een klein gaskacheltje, een solide dak, en ruiten voor de ramen. En genoeg dekens, jassen en sjaals om ons lekker in te pakken als michelinmannetjes en -vrouwtjes. Niet zo comfortabel misschien als de goed geisoleerde en verwarmde huizen in Nederland, maar meer dan veel Nepalezen hebben.

Warm blijven

De beste manier om overdag warm te blijven in de omgeving van de Himalaya is door buiten in de zon te zijn, die de meeste dagen gelukkig lekker schijnt. Veel mensen doen het werk dat ze hebben buiten, vóór hun huis. En als je geen werk hebt hang je rond bij de mensen die wel werk hebben.

Zodra de zon verdwenen is koelt het heel snel af en zijn er dikke kleren en dekens, en dan vroeg onder de (yak)wol. Als je dat hebt, want veel mensen kunnen niet (voldoende) warme kleding betalen. En er is vuur. ’s Avonds wordt het avondmaal gekookt, heel vaak op een houtvuur. Traditioneel in het midden van het éénkamerhuis. Daarna valt iedereen rond het vuur in slaap.

Dat leidt soms helaas ook tot ongelukken. In onze ziekenhuizen is het aantal patiënten met brandwonden in de droge winter groot. Inclusief heel veel kinderen die in hun slaap in het smeulende vuur rollen.

Afgebrand

Dames sorteren bruikbaar graan tussen de verbrande oogst.

En het kurkdroge weer maakt het gevaar voor brand serieus. Vandaag hoorden we dat in een dorpje in Kalikot in het westen van Nepal gisteren brand was uitgebroken. En dan gaat het vuur snel. Twaalf families zijn alles kwijt, en moeten nu de koude winter in zonder dak boven hun hoofd, met alleen de kleding die ze aan hadden. Gelukkig kon iedereen zich op tijd redden, al zijn een paar mensen gewond geraakt.

Een verzekering is er niet. Een lokaal kerkje geeft tijdelijk onderdak en levensmiddelen voor de eerste dagen, maar hun middelen zijn ook erg beperkt. Via een collecte via een kennis wordt nu geld ingezameld voor voedsel en dekens voor de komende maanden, zo horen we ervan. En hoe het voor deze mensen daarna verder moet…?

 

Terwijl ik dit typ met m’n voetjes op de vloerverwarming hoor ik de kachel aanslaan.

Automatisch. Gewoon.

Krom en scheef toch, deze wereld.